İstanbul Büyükşehir Belediyesi davası kapsamında tutuklu bulunan Beylikdüzü Belediye Başkanı Mehmet Murat Çalık, İzmir Buca Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda yaşadığı sağlık sorunlarını ve cezaevi koşullarında sağlık hizmetine erişimde karşılaştığı zorlukları Halk TV’ye gönderdiği mektupta anlattı.
Murat Çalık ameliyattan çıktı, durumu ciddiyetini koruyor
13 Ocak 2026
Kısa süre önce bir ameliyat daha geçiren Çalık, tedavi sürecinde yaşanan aksaklıkları, hastane sevkleri sırasında karşılaştığı belirsizlikleri ve sağlık hakkına erişimdeki sorunları ayrıntılarıyla paylaştı.
Çalık, mektubunda hastane sevkinden önce kendisine yeterli bilgilendirme yapılmadığını belirterek şöyle yazdı:
“Hastane sevkim öncesinde nereye götürüleceğim bilgisi tarafıma verilmeden, kısa sürede hazırlanarak yola çıkarıldım. Oysa bugüne kadar cezaevi sürecimde sevkler bir gün önceden bildirilirdi. Bu kez hangi hastaneye götürüldüğümü bilmeden yola çıkarıldım. Ameliyatımı yapan ve tıbbi takibimi sürdüren doktorların bulunduğu hastane dışında bir yere sevk edileceğim aklıma bile gelmezdi. Çünkü taburcu olurken, pazartesi günü dikişlerimin alınması ve kontrol için aynı hastaneye gelmem gerektiği söylenmişti.”
Başka bir hastaneye götürüldüğünü sevk aracı İzmir Şehir Hastanesi’ne yaklaşırken fark ettiğini belirten Çalık, bunun kendisinde ciddi kaygı yarattığını vurguladı. Ameliyat sonrası kontrollerin ameliyatı yapan doktorlar tarafından yapılmasının hayati önemde olduğunu ilgili personele anlatmaya çalıştığını, bu koşullarda tedaviyi kabul edemeyeceğini yazılı olarak da bildirdiğini aktardı.
Çalık, Şehir Hastanesi’ndeki doktorların da durum karşısında şaşkın olduğunu belirterek süreci şöyle anlattı:
“Farklı bir hastanede, başka bir doktor ekibinin yaptığı ameliyatın kontrolü kendilerinden istenmişti. Doğal ve planlı bir sevk süreci yaşanmadı. Amacım tedaviyi reddetmek değil; doğru, güvenli ve sürekliliği olan bir sağlık hizmeti talep etmekti. İki saat bekletildikten sonra cezaevine dönmek üzere yola çıktık. Ancak cezaevi kapısına geldiğimizde bu kez Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne yönlendirildik.”
“Hastane sevkim öncesinde tarafıma yeterli bilgilendirme yapılmadan, kısa süre içinde hazırlanarak nereye götürüldüğüm bilgisi paylaşılmaksızın yola çıkarıldım. Bugüne kadar olan cezaevi sürecimde 1 gün önceden sayım sonrası tarafıma sevk edileceğim bilgisi verilir ve şu saatte hazır ol denirdi. Maalesef bu sefer öyle olmadı. Hangi hastaneye götürüleceğimin bilgisi paylaşılmaksızın yola çıkarıldım. Ameliyatımı gerçekleştiren ve tıbbi takibimi sürdüren doktorların bulunduğu hastane dışında bir sevk yapılacağı asla aklıma gelmezdi, çünkü ameliyatı gerçekleştiren doktorlarım taburcu esnasında Pazartesi günü dikişlerimin alınması ve kontrol için geleceğim bilgisini vermişti. Bu durumu bilmeme rağmen başka bir hastaneye doğru götürülmem doğal olarak bende kaygı yarattı.
Cezaevi nakiş aracı İzmir Şehir Hastanesi’ne yaklaşırken bileklerimdeki soğuk demire sordum: „Neden? Neden ameliyatımı gerçekleştiren, takiplerimin yapıldığı Katip Çelebi Üniv. Hastanesi’ne değil de başka bir hastaneye sevk edildim? Neden ameliyat sonrası kontrollerini ameliyatı yapan doktor değil de, ameliyatımda bulunmayan başka bir doktora aldırılmak istendi? Nedenlerin cevabını bulamıyorum. Neden?“ Bu soruyu da kamuoyunun takdirine bırakıyorum. Sevk edildiğini hastanede dahi neden orada bulunduğuma dair bilgi sahibi olmamaları, yaşadığım kaygıyı daha da artırdı. Kendilerine, ameliyatın yapıldığı hastanede kontrollerimin sürmesinin neden hayati bir öneme sahip olduğunu, geçmişte geçirdiğim hastalıkların durumlarını anlatmaya çalıştım. Tedaviyi bu koşullarda kabul edemeyeceğimi yazılı olarak da ifade ettim ve ilgili mercilere başvuruda bulundum.
“Şehir hastanesindeki doktorlar da şaşkındı. Farklı bir hastanede farklı bir doktor ekibinin yaptığı ameliyatın kontrolü kendilerinden isteniyordu. Doğal bir sevk süreci yaşanmamıştı. Amacım tedaviyi reddetmek değil; doğru, güvenli ve sürekliliği olan bir sağlık hizmeti talebiydi. İki saat Şehir Hastanesinde bekletildikten sonra cezaevine dönmek üzere yola çıktık. Tam cezaevi kapısındayken bu sefer Katip Çelebi Üniv. Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne gitmek üzere yön değişikliği yapıldı.
Muayenem ve ultrason işlemi hastanenin içerisinde değil hastane girişinin hemen karşısındaki mahkum koğuşunun bulunduğu ortamda gerçekleştirildi. Saatler süren bekleyişler, yönü değişen sevkler, cezaevi ile hastaneler arasında gidip gelen yollar… Yaklaşık iki saatlik bir tıbbi işlem için neredeyse bir gün boyunca aç, susuz ve yoğun stres altında kaldım. Tarafıma yaşatılan bu süreç ile ilgili güzel memleketim adına üzüldüm… Tüm bu yaşananlara rağmen metanetimi korumaya çalıştım. İnancımdan güç aldım.
Direncim bir inat değil sağlığımı koruma çabasıydı. Bir insanın, ameliyatını gerçekleştiren doktorların bulunduğu hastaneden başka bir yerde yalnızca İşlem yapılması için sevk edilmesinin doğru olmadığına inanıyorum ve neden böyle bir karar alındığına anlam veremiyorum. Anayasa Mahkemesi’nin geçmişte yaşadığım sağlık sorunları nedeniyle yaşam hakkımın ve maddi-manevi bütünlüğümün korunması için gerekli tüm tedbirlerin alınması gerektiğine dair açık tespitine rağmen, bu sürecin bu denli özensiz yürütülmüş olması beni derinden üzmüştür. Bu süreçte başta sizler olmak üzere, sorumluluk bilinciyle hareket eden tüm basın emekçilerine teşekkür ediyorum. Gösterilen ilgi ve duyarlılık, kamuoyunun doğru bilgilendirilmesi açısından kıymetlidir.”
Murat Çalık, İzmir Şehir Hastanesi’nde tedaviyi reddetti: „Bu işkencedir“
19 Ocak 2026
(EMK)