Avrupa’da müzik bir “aktivite” değildir; bir hayat pratiğidir.İnsanlar müziği sonradan öğrenmez, onunla büyür. Kilisede, sokakta, okulda, törende… Müziğin kendisi...
Avrupa’da müzik bir “aktivite” değildir; bir hayat pratiğidir.İnsanlar müziği sonradan öğrenmez, onunla büyür. Kilisede, sokakta, okulda, törende… Müziğin kendisi vardır. Dini ritüelin içinde vardır, gündelik hayatın içinde vardır, kamusal alanın dokusunda vardır. Çocuklar kulağını armoniye, çok sesliliğe, birlikte üretmeye alıştırarak yetişir. Bu yüzden Avrupa kültürü yalnızca müzikal değil, duygusal olarak da harmonize bir kültürdür.